Een teken van Zelfactualisatie

Ken jij ook die ervaring, je weet iets en je geeft de uitleg zelfs verschillende keren in een training en na de zoveelste keer dat je het doet die uitleg geven over een bepaald iets kom je ineens tot een “AHA” moment.

Waarom? Dat weet ik eigenlijk niet precies.
Misschien omdat ik er veel over lees, of teksten schrijf, misschien gewoonweg omdat het voor me belangrijk is.

Zoals je waarschijnlijk al begrepen hebt spreek ik hier over collaboratie.

Ik heb over collaboratie reeds veel gelezen en ook veel ervaring mee opgedaan, en ik weet dat het iets is dat voor vele mensen héél moeilijk is. Men vindt dan ook op vele terreinen een tekort aan collaboratie zowel in bedrijven als in communiteiten, families, vrienden, sportclubs enz. om welke reden dan ook.

Maar soms, zoals het mij overviel kom je tot een zeker inzicht, over de verschillende redenen zich voordoen waardoor er geen collaboratie ontstaat. Een inzicht die je uitlegt waarom al de positieve argumenten om samen te werken, elkaar te waarderen te ondersteunen enz. Waarom al die informatie alleen maar intellectuele bagage blijft bij mensen.

Vraag?

Waarom zijn er zo weinig mensen die werkelijk en echt aan collaboratie doen, en zich willen inzetten voor het grotere geheel, een bedrijf of communauteit?

Antwoord:

Mensen leven geen Zelf-actualiserend leven!

Ze blijven leven op de lagere niveau’s waar ze steeds zoeken hoe ze hun fundamentele noden kunnen voldoen. Geen wonder dat deze mensen niet klaar zijn om uit de “jungle” te klimmen. De angst om tekort te komen is hun drijfveer. Zij kennen de hogere wereld van collaboratie niet!

Mensen die nog moeten vechten om te voldoen aan hun laagste behoeften zullen natuurlijk competitief zijn. En mensen die vast zitten in die lagere behoeften en die deze lagere behoeftes teveel betekenis geven en zo proberen deze behoeften de meest belangrijke “betekenis van hun leven” te geven zijn gedoemd om in de competitieve jungle te blijven.

Om iemand de mogelijkheid te geven om naar de hogere behoeften te evolueren waar collaboratie gemakkelijk en natuurlijk is, moet een persoon eerst en vooral leren hoe ze de lagere niveau’s de juiste betekenis kan geven en op hetzelfde moment leren hoe op een competente manier hiermee om te gaan.

Alleen dan kan iemand naar de hogere niveau’s gaan en meer om meer een zelf-actualiserende persoon worden die leeft door en met zijn waarden.
Alleen maar proberen iemand te overhalen om meer collaboratie aan de dag te leggen  door te kaderen of te herkaderen zal nooit langdurig werken.

Iemand kan weten dat collaboratie een hogere en betere manier van leven is, en weten dat hij of zij zou beter moeten collaboreren. Maar indien de persoon zijn lagere niveau’s niet voldaan heeft, zal deze nooit voelen wat de waarde van overvloed en collaboratie is. Om dat te ervaren is transcenderen of zich bewegen naar de echte menselijke behoeften en waarden nodig.

Collaboratie is een teken van zelfactualisatie.

Nu ik mij dit ten volle realiseer voel ik meer dan ooit een drang om mensen aan te sporen de weg van zelfactualisatie te bewandelen. Pas wanneer iemand zich beweegt naar die hogere domeinen, en leeft vanuit overvloed en een gedrag vertoont die gestoeld is op delen met anderen vanuit een gelijkheid, vanuit win/win onderhandelingen, zal hij kunnen overgaan tot collaboratie.

Gebeurd dit niet dan zal collaboratie idealistisch en onrealistisch lijken. Het zal het gevoel van tekort te komen, het moeten hebben “schenden.”

Ik hoop dat dit artikel je een reden geeft om een training in NLP, Neuro-Semantiek of zelfactualisatie te volgen en zelfs om Meta-Coach te worden.

Want, wanneer jij coached, start je een analyse van wat nodig is op het persoonlijk niveau om zo te bepalen waar iemand het meest nood aan heeft namelijk “het begrijpen waar hij zijn behoeften kan ontmoeten.” Van daaruit kan men de trap opgaan naar de hoogste behoeften, deze die het werkelijk waard zijn en echt bij “de betekenis van het leven” passen.


Lagere fundamentele behoeften                Hogere existentiële behoeften

Meer biologisch bepaald                           Minder bepaald en meer open.
Tastbaar, empirisch                                  Meer ontastbaar, psychologisch
Gedreven door tekorten                           Gedreven door overvloed en “zijn”
De jungle (woord van Maslow)                  Transcenderende plaats
De plaats van competitie                          De plaats van Collaboratie.


Germaine Rediger
Meta-NLP en Neuro-Semantiek Trainer
Meta-Coach PCMC